Irailaren 25ean – 2025, 19:00 (sarrera doan edukiera bete arte)
XXVI. DANTZALDIAri hasiera emateko emanaldia

XVIII. mendean, Jeremy Benthamek Panóptico sortu zuen, etengabeko zaintza nabarmendu egin zuen kartzelako diseinua. Foucaultek argudiatu zuen kontzeptu horrek gizarte modernoa islatzen zuela, non gizabanakoek kanpoko azterketa onartzen zuten, eta horrek autozaintza zekarren berekin. “Panopticon” piezan, esku gorriek gorputzaren kontrola eta etengabeko zaintza sinbolizatzen dute, gizakiaren izaera irudikatzen dute etsipenean eta beste gizaki huts bat izatean oinarritutako bizitza mekanizatu baten aurkako borrokan. Lanak egoaren, superniaren eta subkontzientearen arteko barne-gatazka aztertzen du, baita ordenaren eta kaosaren arteko tirabira eta bizitza iragarriezina kontrolatzeko nahia ere.

Pertsonaia ikusgaitasuna nahi izatearen paradoxarekin borrokatzen da, ikusezin sentitzen den bitartean besteentzat jokatu eta bere nortasuna zalantzan jarrita. Azken batean, bizitzaren zentzuaz, gizarte-arauen iritzitik eta hutsaltasunetik ihes egiteko nahiaz eta arau sozialen hutsalkeriaz hausnartzen du piezak, gero eta aurresangarriagoa den mundu baten erdian gorputz mekaniko batean harrapatuta dagoen arima bat erretratatzen duelarik.

“Bakar-saio berebiziko groteskoa”, The Spectator (Erresuma Batua)

“Txalo-zaparrada gorgarria, txaloaldia zutik”, NDR.de (Alemania)

“Hainbat ikusle geldi-geldi geratu ziren eserlekuetan amaieran”, Prae.hu (Hungaria)

Sari bikoitza, Kanarietako Masdanza 2024 jaialdian (XXIX Festival Internacional de Danza Contemporánea de Canarias): Ikusleen Saria, bakar-saio onenari eta epaimahaiaren Hirugarren Saria, bakar-saioen lehiaketan.

Koreografia/Antzezpena/Testua: Vasiliki Papapostolou; Tarantism, ezizenez
Musika eta soinu-diseinua: Christopher Nas
Argiztapen-diseinua: Emma Gasson
Bideografoa: Klaus Shehaj
Argazkiak: Giorgos Tsagliotis

Vasiliki Papapostolou, Tarantism ezizenez ere ezagutzen dena, Greziako dantza esperimentaleko nazioarteko artista da. Horren gorputzaren mugimendua antzerki fisikoaren, aretoko dantza latinoen eta dantza urbanoaren arteko konbinazioa da. Hala, koreografiak fisikotasun nahaspilatua eta narratiba konplexua uztartzen ditu, eta aztertzen du nola moldatzen duten giza esperientzia kontrol-mekanismoek, zoliek zein nabariek. Lanak, gizarte-arauetatik hasi eta aurreiritzi inkontzienteetara, gure nortasunak eta elkarrekintzak itxuratzen dituzten indarrez hausnartzera kilikatzen ditu ikusleak.

Vasilikiren lanak mundu osoko antzoki eta jaialdi entzutetsuetan aurkeztu dira, hala nola Sadler’s Wells – Breakin’ Convention (Erresuma Batua), Kunstfestspiele (Alemania), National Theatre of Miskolc (Hungaria) eta Sibenik Dance Festival (Kroazia) izenekoetan, Ameriketako Estatu Batuetako hainbat lekutan (Arts On Site -New York-, Philly Fringe Festival -Filadelfia-, Morven Museum -Princeton-, etab.) edo Espainiako Cádiz en Danza jaialdian.